new year!

2011, YEAH! HAPPY NEW YEAR!

SA MGA..KAIBIGAN,KAPAMILYA O KAPUSO MAN YAN !

KLASMEYT/BLOCKMATE

-sorry sa di pagsunod minsan

-sorry sa pagsagot kapag pinapagalitan ^_^V peace..

-sorry kung nabigo ko kau! lalim!nosebleed!

-sorry kung ung ibang gusto nyu hindi ko nagawa o nasunod

-sorry sa pagiging pasaway

-sorry sa pangaaway..

-sorry sa pangongopya..

-sorry sa hindi pagpapakopya

-sorry kung di ko kau pinansin nung nagpapatulong kau kc di ko tlga kaya..haha may dhilan pa?! haha

-sorry sa pagsisinungaling ko...hehe for good naman e..

-sorry kung nadamay kaung mapagalitan dahil sakin

-sorry sa pagiging irresponsible ko

-sorry sa pagiging mayabang ko..hehe kahit nde naman..mayabng ba?

-sorry sa pagiging mahigpit ko minsan

-sorry sa pagsusuplado.

-sorry sa pagbato ng papel sa ulo nyo kapag wala ako magawa

-sorry sa mga napatay kong lamok nung panahong pinapapak nyo ako

-sorry sa pagdating ng late minsan

-sorry sa guard na napagalitan dahil sakin(nung HS)

-sorry sa hindi pagsunod sa school rule

s-sorry sa mga teacher dahil minsan kumakain pa kahit nandun na sila sa taas

-sorry sa babae sa canteen sa pagiging mainipin kaya sumigaw dhil sa binibili(nung HS)

-sorry sa pagiging totoo ko..kahit nakakasakit sasabihin talaga-

sorry pag gusto kong masunod masusunod kailangan

-sorry team ko sa volleyball..kung sa tingin nyung nakatunganga lang ako

-sorry sa mga sir ko sa taekwondo sa pagiging pasaway(nung HS)

-sorry sa PAGIGING SENSITIVE KO MADALAS

-sorry sa pagiging makulit ko

-SORRY KUNG SA TINGIN NIYO PAASA AKO

-sorry sa mga naflirt kong babae, kung merun man

-sorry sa hindi pag attend sa subject niyo

-sorry kung minsan di ko tinatry best ko

-sorry kung tanga tanga ako sa pagkuha ng steps ng sayaw

-sorry kung naiingayan kayo sakin

-sorry sa pangaasar ko

-sorry sa pagiging matakaw

-sorry sa pagiging galitin ko

-sorry kung manhid ako

-sorry kung torpe daw ako :)))

-bsta sorry sa mga NAGAWA KO AT SORRY SA MGA NASAKTAN KO!

THANK YOU!

-dahil lagi kaung nandyan sinusuportahan ako

-thank you po sa pagmamahal ng pamilya ko especially sa nanay at lola ko

-sa masarap na pasalubong ni inay-

sa pagpapasaya sakin ng mga kapatid ko

-sa pagtulong sakin ni ate lysa..

-sa pagbibigay saki ng food kapag namumuraot haha!

-sa paghingi ko sa inyo ng favor

-sa pagtulong sakin sa school kapag nahihirapan

-sa pagpapakopya ng assignment!

-sa mga teacher kong walang sawang nagtuturo

-kay ariola at sa guard sa school sa pagiging mabait sakin(nung HS)

-sa volleyball at taekwondo teammates ko...sa pagtulong!(HS at college :) )

-sa pinsan ko na laging nandyan kapag inuutusan ko

-sa classmates na nanglilibre sakin! ipagpatuloy! swerte yan!

-sa mga nagbigay sakin ng gift! tnx ipagpatuloy!

-sa mga taong nagligtas sakin!

-sa pakikisama ng mga classmate.blockmate!

-sa prof na kahit na makulit kami ..nakikisama pa din!

-sa mga kasama ko sa school play at kay teacher sol(nung HS)

-sa mga nakasama ko gumimik! at sa binigyan ko popcorn!haha XD

-tnx kay ate delma sa pagtulong mo.

-tnx kay ate cheska,mabait yan.

-kay kuya piong,domo arigatou

-sa mga taong umintindi sakin dahil sa init ng ulo!

-sa mga taong hindi na lang sumasagot kapag nagsasalita ako at galit ako!

-sa mga taong nagbigay ng trust at love sakin

-sa pitong tangas (alam niyo kung sino kayo!)

-kay Caramel :)

-sa Intenzyc Danzerge FAMILY KO mahal ko kayo!

-kay coach Drei,Deo at Tina, thanks po

-sa profs, sa ust

-HUMILITY :) ansarap niyo kasama

-INTEG, yan alam niyo kung cnu kau :)

-Theresian- sa walang sawang pakikisama

-Thespian (theater members)- alam niyo yan! di ko kayo kakalimutan

-sa travel management friends ko....di ko na kau iisaisahin..

-sa mga naglilike ng mga kaekekan ko sa FB at Tumblr

-Tumblr followers ;) naaappreciate ko kau

-BSTA THANK YOU SA LAHAT LAHAT"KUNG HINDI MAN NABANGGIT NAME NYU ANDYAN PA DIN KC KAIBIGAN KO KAU O CLASSMATE/BLOCKMATE CHECK NYU!"SANA MATAPOS TUNG YEAR NA To NG MAAYOS!HAPPY HAPPY HAPPY NEW YEAR SA INYO! 2011

TRULY YOURS,

BRYAN G. MANALANSANG

gumawa ako tula wala pa syang title

3:35 am-3:45 am May 21,10

Hindi ko maintindihan

Kung anong nararamdaman

May gusto akong gawin

Ngunit sa isip ko'y di linawin

Ang hirap ng aking sitwasyon

Ako'y binabagabag na ngayon

Maraming gustong ibalik

Sa aking ala-ala'y nananabik

Nakatulalang nananaginip

Sa mga ginawa'y naiinip

Kailan kaya ulit masisilip

Mga ala-ala sa aking pag-idlip

May mga gustong takasan

Hirap at pagsisising pinasan

At pag tapos mata'y imumulat

Sana'y humilom ang tanging pilat

Ang isip ko'y di magkamayaw

Walang makarinig ng aking paghiyaw

Sana sa aking pagising muli

Wala ng poot at hindi pa huli.

~nakita ko lang sa tumblr....~

It’s been more than half a year now and I’ve realized you weren’t strong enough to pull yourself out of the haze you fell into. There were days when I would have given anything for you to have just acknowledged the fact that I was alive, the fact that you were alive. I didn’t need you to laugh or to talk or to even get out of bed. No, I just needed proof that your soul was still buried somewhere underneath all that darkness. But you were nothing more than an abandoned hermit shell, hollowed of all self presence. You had fled the shore seeking different shelter from all the demons you’d yet to face. You’d deserted your body which was now an empty vessel of your self worth, and somehow, you managed to destroy everything you left behind, including me. Yet, despite all this, I can’t be angry with you. Because although I always said you chose the coward’s way out, you never did claim to be brave.

You wanna know a secret? Since the day “WE” ended. A part of me hoped that you’d come back. And me? Well, I really did wait for you. Just like I promised. But we’ve both gone too far to go back. You’ve changed. And I’ve changed, too. I don’t love you anymore. I know you don’t love me anymore either. You stopped a long time ago.

It took me a long time to figure all of this out, but now that I have, I guess it’s really for the best. Because now I won’t be stuck in the past, holding on to the days you made me laugh like a crazy person and to the days I’d fight with you, just because I think that you’re wasting so much money on the gifts you give me. I know it’s over and those things aren’t bound to happen ever again. Okay, maybe yes. But not with you.

I’m happy. Especially now that I’ve straightened all of this out. We gave it our best shot and we loved hard. It was beautiful. But now I’m free and you’re in-love. I’m letting go of you, my love for you and of course, the love we used to have.

Lesson learned: You gradually get over the pain. It doesn’t go away, not for a long time, but it becomes easier to live with. One morning you wake up and hes not the first thing on your mind. And then a few months down the line, you realize you’ve made it through half a day without thinking of him. Sometimes it takes months, sometimes years, but eventually you reach a point when you only think about him occasionally. You manage to do this because you don’t see them, you don’t hear about them, you try not to think about them. And then you bump into them walking down the street, or someone unexpected mentions their

name…and the memories come flooding back.

But memories also become less painful in time.